Rozdział 227

Perspektywa Jake’a

Furia wciąż nie zniknęła mi z oczu.

Czułem ją — ten czerwonożarzący się piekący gniew, który tlił się od trzech lat; taki, od którego obraz rozmazywał się na krawędziach, a dłonie drżały, kiedy jej nie dotykałem. Nawet teraz, z Sadie pode mną, kiedy jej głos łamał się na moim im...