Rozdział 229

Punkt widzenia Jake’a

Obudziłem się o 5:15 rano.

Nie potrzebowałem budzika. Od trzech lat go nie potrzebowałem.

Łóżko obok mnie było puste. Sadie była w pokoju gościnnym na końcu korytarza, dokąd zaniosłem ją wczoraj w nocy, kiedy w końcu przestała płakać i zasnęła w moich ramionach.

Usiadłem,...