Rozdział 87

Perspektywa Sadie

— Króliki? — Mój głos zabrzmiał stanowczo za wysoko.

— Tak. — Brooklyn zmarszczyła brwi, drapiąc się po szyi. — Albo może szopy? Nie wiem. To było po prostu takie drapanie, szuranie, jakby coś się kręciło i nie chciało przestać.

Zmusiłam się, żeby dalej zwijać śpiwór, chociaż rę...