Rozdział 105 105

Elias

Willow roześmiała się krótko, bez cienia radości, i pokręciła głową. „Ale ze mnie durna. Wiesz, że kiedy udawaliśmy, że jesteśmy razem, potrafiłam sobie wmówić, że to prawdziwe, a nie tylko gra? To, jak na mnie patrzyłeś i jak mnie dotykałeś… Zaczęłam mieć nadzieję. Zaczęłam wierzyć. Tylk...