Rozdział 95 95

Elias

Przez kilka minut stałem pod drzwiami Mai, niezdolny zebrać się w sobie, żeby po prostu odejść i zostawić ją w takim stanie. Przez drzwi słyszałem stłumione dźwięki — ciche, przytłumione przez tę solidną barierę, ale nie do pomylenia: jej szloch. Każde kolejne łkanie uderzało mnie prosto ...