Rozdział 144

Perspektywa Kierana

Wstał, obszedł biurko i położył mi dłoń na ramieniu, uścisk miał mocny i pewny.

— Cokolwiek się u ciebie dzieje w domu, mam nadzieję, że ogarniesz to szybko. Masz za duży potencjał, żeby pozwolić, by cokolwiek cię wykoleiło. I Kieran? — zawiesił głos, czekając, aż znów spo...