Rozdział 215

Perspektywa Summer

„Muszę iść” – powiedziałam.

Wcisnęłam ten ogromny bukiet z powrotem w ramiona Damiana, kompletnie nie przejmując się tym, że uderzył go w klatkę piersiową, pewnie miażdżąc kilka z tych idealnych róż.

A potem pobiegłam.

„Summer!” – głos Victorii pognał za mną, ostry od zask...