Rozdział 163

Damon

　　"Dobra dziewczynka. Teraz stój tam i nie ruszaj się."

　　Mój głos stał się niższy, gdy wszedłem za nią, a dźwięk moich butów przyklejających się do krwią umazanego podłogi odbijał się echem w korytarzu.

　　Jej dłonie były płasko przyciśnięte do zimnych metalowych szafek, jej oddech już był pły...