Rozdział 166

Lyra

　　Damon skinął głową raz, zadowolony jak lew po udanym polowaniu, a potem tak swobodnie—tak swobodnie, że chciałam krzyczeć—spojrzał na zmięte, zakrwawione ciało na podłodze jak na śmieci pod swoimi butami i powiedział—

　　"Dobrze. Teraz zadzwoń po sprzątaczy."

　　Nie mogłam oddychać.

　　Nie mogła...