Rozdział 214

Lyra

　　Ale wtedy on to powiedział.

　　"No cóż, powiedziałbym tak," wymamrotał Damon, jego głos był szorstki i chrapliwy, wysyłając dreszcze prosto do moich palców u nóg. Przez pół sekundy uśmiechnęłam się, jakby zwycięstwo było moje.

　　A potem dokończył.

　　"Ale to może poczekać, kotku."

　　Poczekać.

　...