Rozdział 10

Perspektywa Ellie

W chwili, gdy tylko wyszłam za bramę willi, Rae już na mnie czekała — z tym spojrzeniem: oczy jak pięciozłotówki, usta zaciśnięte w cienką kreskę, a torba na ramię latała jej jak wahadło, kiedy maszerowała przez parking jak baba, która ma osobiste porachunki.

— O nie — mruknę...