Rozdział 122

Pierdol się, Marco.

Perspektywa Liama.

– Chodzi o Dona – ciągnąłem, nie pozwalając mu dojść do słowa.

– On… on nie jest tym… – urwałem, a moje drżące wargi rozchyliły się, kiedy mój wzrok padł na cień czający się za mną, jego kroki były pewne, zdecydowane.

Przełknąłem ślinę, znowu patrząc na Mar...