
Zastępczy pan młody mafijnego bossa
Precious Onyinye · W trakcie · 357.2k słów
Wstęp
Kiedy Liam LaRosa wraca do Nowego Jorku, spodziewa się ślubu swojej siostry, a nie własnego. Jednak po tym, jak jego siostra bliźniaczka odbiera sobie życie na kilka godzin przed wymuszonym ślubem mafijnym, Liam dostaje niemożliwe ultimatum: stanąć za nią przed ołtarzem… albo patrzeć, jak jego rodzina idzie na dno.
Teraz związany z Donatellem Moranno, najbardziej budzącym grozę mafijnym bossem w mieście, Liam staje się pionkiem w zakrwawionej grze o władzę, lojalność i wypaczone pożądanie. Tyle że to, co zaczyna się jako desperacka walka o przetrwanie, przeradza się w coś o wiele bardziej niebezpiecznego.
Bo Donatello nie jest tylko diabłem w garniturze szytym na miarę. Jest mężczyzną, o którym Liam nie potrafi przestać myśleć.
A w świecie, w którym miłość jest słabością… zakochanie się we wrogu może być wyrokiem śmierci.
Rozdział 1
POV Liama
Od lat uciekałem przed rodzinnymi tajemnicami, ale jeden telefon ściągnął mnie z powrotem dokładnie w to miejsce, z którego tak bardzo chciałem się wyrwać.
– Liam, musisz wrócić do domu – usłyszałem głos mamy w słuchawce. – Miranda wychodzi za mąż w ten weekend i… i myślę, że powinieneś tu być.
– Wychodzi za mąż?
Nie miałem pojęcia, dlaczego nikomu wcześniej nie przyszło do głowy, żeby mnie poinformować, że moja siostra bliźniaczka bierze ślub.
Gadałem z Mirandą przez telefon prawie codziennie, a ona ani słowem nie wspomniała o tym, że zamierza wyjść za mąż.
Zaraz po rozmowie z mamą zadzwoniłem do Mirandy i potwierdziła to. Naprawdę miała zostać żoną.
Nie dopominając się o wyjaśnienia, spakowałem walizki i wziąłem pierwszy możliwy lot do domu. A kiedy samolot w końcu dotknął pasa na lotnisku JFK, poczułem, jak w piersi kotłuje mi się mieszanka emocji.
Cieszyłem się, że znowu zobaczę siostrę i rodzinę, ale jednocześnie ściskał mnie w żołądku niepokój na myśl o zmierzeniu się z życiem, przed którym uciekałem.
Kiedy wyszedłem z samolotu, od razu zobaczyłem znajomą twarz – kierowcę mojej mamy, Vinniego, trzymającego tabliczkę z moim imieniem. Był wysoki, chudy jak szczapa, z nieogolonym zarostem i wiecznie skwaszoną miną. Ale mimo tego swojego gburowatego wyglądu miał słabość do mnie i Mirandy.
– Liam! No popatrz na siebie – uśmiechnął się, zabierając mi torbę. – Witaj z powrotem w Ameryce.
Skinąłem głową, czując, jak trochę schodzi ze mnie napięcie, kiedy szedłem za Vinnim do czekającego auta. To był czarny SUV o przyciemnianych szybach, a z boku dumnie widniało nasze rodzinne logo – wystylizowana litera „L”.
Kiedy jechaliśmy przez miasto, patrzyłem przez okno, obserwując, jak wszystko zlewa się w jedną smugę. Minęło raptem pięć lat od mojego wyjazdu, a miałem wrażenie, że tu zmieniło się dosłownie wszystko.
Nowy Jork wydawał mi się teraz obcy i przytłaczający.
Vinnie próbował zagadywać po drodze, pytał, jak się trzymam i jak wygląda życie w Wielkiej Brytanii. Co miałem powiedzieć? Żyłem jak w swoim wymarzonym filmie.
– Nawet złapałeś ich akcent – mruknął, próbując naśladować brytyjską mowę, i wyszło mu to tak karykaturalnie, że parsknąłem śmiechem, wdzięczny za to, jak bardzo stara się mnie rozluźnić.
Kiedy wjechaliśmy na podjazd prowadzący do naszej posiadłości, nabrałem głęboko powietrza, widząc facetów w ciemnych garniturach i okularach przeciwsłonecznych, stojących przy wjeździe z bronią w rękach.
Westchnąłem głośno, gdy Vinnie zatrzymał samochód, żeby jeden z nich mógł go skontrolować.
– Ta cała otoczka cię męczy, co? – rzucił, opuszczając szybę. Jeden z mężczyzn w garniturze wsunął głowę do środka i omiatał wzrokiem wnętrze auta.
Jego spojrzenie zatrzymało się na mnie na tylnym siedzeniu. Skinął tylko lekko głową.
– Witaj z powrotem, proszę pana – powiedział, po czym odsunął się.
– Puśćcie ją – krzyknął do reszty, i brama rezydencji LaRosa rozsunęła się szeroko.
– Wiesz, że to wszystko jest dla bezpieczeństwa rodziny – zaczął tłumaczyć Vinnie. – Jak się jest częścią mafijnej rodziny, to z automatu ma się cel na plecach. Zawsze znajdą się tacy, którzy będą chcieli nas dobić, żeby dorwać się do władzy i kontroli nad wszystkim.
Skinąłem głową, próbując to wszystko ogarnąć. To było życie, które mój ojciec chciał mi przekazać w spadku, ale ja naprawdę go nie chciałem.
– Przyzwyczaiłem się do bardziej… normalnego życia – mruknąłem, a głowa Vinniego gwałtownie podskoczyła, gdy spojrzał na mnie w lusterku wstecznym.
– Normalnego? – parsknął śmiechem. – Jesteś LaRosa. Następca, tak w ogóle. Powinieneś wiedzieć, że „normalne” to nie jest coś, co mamy we krwi.
Uśmiechnąłem się krzywo. Miał rację, oczywiście. Interesy mojej rodziny były dalekie od legalnych, a nasz majątek zbudowany był na władzy, lojalności i czasem na przelanej krwi.
Gdy podjechaliśmy pod wejście, przeszedł mnie dreszcz, kiedy spojrzałem na duży, biały budynek.
– Dobrze być w domu – powiedziałem do siebie, zanim wysiadłem z auta.
Kiedy zrobiłem pierwszy krok w stronę wejścia, drzwi nagle się otworzyły, prawie mnie płosząc.
Wyszło dwóch facetów w ciemnych garniturach; jeden miał przy sobie broń i wyraźnie odprowadzał drugiego. Obaj odwrócili się, żeby na mnie zerknąć, a gdy próbowałem uniknąć ich spojrzeń, mój wzrok padł na teczkę, którą trzymał ten drugi.
Mogłem się domyślić, co tam jest.
Gotówka.
Pliki banknotów, całe pliki.
Odwróciłem wzrok i po prostu wszedłem dalej, sam siebie witając z powrotem w świecie zbrodni i krwi.
Gdy popchnąłem drzwi, przywitał mnie piskliwy głos kobiety wrzeszczącej do telefonu:
– Ślub jest jutro! Jakim cudem suknia panny młodej wciąż nie została dostarczona?!
Założyłem, że to organizatorka wesela, a zanim zdążyłem się odezwać, usłyszałem znajomy głos wołający mnie:
– Synku?
Podniosłem wzrok i zobaczyłem mamę stojącą w rogu. Kiedy zorientowała się, że to ja, jej twarz rozjaśnił uśmiech.
Rzuciłem się do niej, a ona wciągnęła mnie w swój mocny uścisk.
Stałem tak przez chwilę, chłonąc jej znajomy zapach – mieszankę perfum i tego charakterystycznego, matczynego aromatu, którego nie dało się opisać. To był zapach, który od razu mnie uspokajał, sprawiał, że czułem się bezpieczny i naprawdę w domu.
Gdy ściskałem ją mocno, poczułem, jak w gardle rośnie mi gula. Tak bardzo za nią tęskniłem.
Kiedy odsunęliśmy się od siebie odrobinę, spojrzałem jej w twarz. Uśmiechała się, a jej oczy błyszczały łzami, gdy ujęła moją twarz w dłonie.
– Dziękuję, że przyjechałeś – wyszeptała, gładząc mnie po włosach. – Cieszę się, że jednak zdecydowałeś się tego nie opuszczać.
– Własny ślub siostry? No weź, musiałem przyjechać – zaśmiałem się.
– Powinieneś iść do niej – szturchnęła mnie lekko. – Nie wie, że jesteś.
Ruszyłem więc do pokoju mojej siostry bliźniaczki i zdziwiło mnie, że przygotowania ślubne w ogóle nie dotarły na tę stronę domu.
Spodziewałem się makijażystek, fryzjerek, a nawet tych całych organizatorek w sypialni Mirandy, ale korytarz prowadzący do jej pokoju był pusty.
Może poprosiła, żeby dali jej spokój? – przemknęło mi przez myśl.
Jeśli był jeden nawyk, z którego moja siostra nigdy nie wyrosła, to właśnie zamykanie się w swoim pokoju na długie godziny. Szczerze? Dorastanie w takim domu spokojnie wystarczało, żeby człowiek chciał odciąć się od wszystkiego.
Pochyliłem się w stronę jej drzwi, uniosłem dłoń, żeby zapukać, ale zamarłem, gdy usłyszałem dźwięk aż za dobrze mi znany.
Przysunąłem się bliżej, prawie przyklejając ucho do drzwi, żeby się upewnić, i wtedy usłyszałem to wyraźnie.
Jęki.
Czy moja siostra naprawdę pieprzyła się z kimś dzień przed własnym ślubem?
Ostatnie Rozdziały
#391 Rozdział 392
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#390 Rozdział 391
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#389 Rozdział 390
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#388 Rozdział 389
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#387 Rozdział 388
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#386 Rozdział 387
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#385 Rozdział 386
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#384 Rozdział 385
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#383 Rozdział 384
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026#382 Rozdział 383
Ostatnia Aktualizacja: 6/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Królowa Lodu na sprzedaż
Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Niechętna Panna Młoda Miliardera
Jednak jeden kontrakt małżeński zrujnował moje spokojne życie. Aby chronić moją rodzinę, musiałam poślubić Alexandra Kingsleya — potentata technologicznego, który jest ode mnie starszy o osiem lat.
Naiwnie myślałam, że przynajmniej będziemy mogli żyć w zgodzie. Nie wiedziałam, że już mnie zaszufladkował jako łowczynię fortun, co od pierwszego dnia postawiło nas na kursie kolizyjnym.
Teraz, uwięziona w rodzinie Kingsleyów, nie tylko muszę radzić sobie z zimnym mężem. Muszę też stawić czoła jego mściwej szwagierce Victorii i Karen — wieloletniej adoratorce Alexandra, która jest zdeterminowana, by sprawić, że poczuję się jak niechciany intruz.
Jak mam przetrwać w rodzinie Kingsleyów...
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Jak nie zakochać się w smoku
Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.
Wszyscy oprócz mnie.
Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.
Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.
Może to głupota. Może igranie z ogniem.
Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.
Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył
Patrzę w jego przepiękne zielone oczy i moja odpowiedź jest natychmiastowa: „Tak.”
„A czy ty, Nathan Edward Ashford, bierzesz April Lillian Farrah za żonę, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Nathan ściska moją dłoń i pochyla się do przodu. Jego usta muskają moje ucho, wywołując dreszcz na moich plecach.
„Naprawdę jesteś bezczelna, April,” szepcze. „Bezczelna i złudna.” Potem odsuwa się i obdarza mnie najszerszym, najbardziej złowieszczym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałam, po czym ogłasza całemu kościołowi: „Wolałbym. Zjeść. Gówno.”
Życie April jest już wystarczająco skomplikowane – balansowanie między przytłaczającymi rachunkami medycznymi młodszej siostry a stresującymi studiami po stracie obojga rodziców. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje, jest Nathan Ashford: jej pierwsza miłość, która złamała jej serce i upokorzyła ją w liceum, wracając do jej życia.
Odkrywa, że Nathan jest jednym z trzech spadkobierców najpotężniejszej rodziny w mieście, która organizuje konkurs na znalezienie żony. April absolutnie nie chce mieć z tym nic wspólnego – dopóki jej wścibska współlokatorka nie zgłasza jej kandydatury.
Nagle wrzucona w luksusowy świat Nathana, musi poradzić sobie z towarzyskimi manierami, zaciętą rywalizacją i niepokojącymi sekretami. Ale najtrudniejsze wyzwanie? Ponowne spotkanie z Nathanem i uczucia, które w niej budzi.
Czy April wyjdzie z tego z nienaruszonym sercem – czy Nathan zniszczy ją po raz kolejny?
Gra Przeznaczenia
Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.
Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.
Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Zimna Żona, Ukryte Dziecko
Lekceważona, niekochana, w końcu uciekłam — zabierając dziecko, o którym on nawet nie miał pojęcia.
Myślałam, że o mnie zapomni.
A tymczasem ledwie wyszłam za próg, bezwzględny prezes kompletnie postradał zmysły… i ruszył na polowanie, żeby mnie odnaleźć.












