Rozdział 228

Panika.

Perspektywa Alexa.

„Rain... Raina!

Raina, gdzie jesteś?!”

Wrzeszczałem, przeciskając się przez tłum, który zdawał się z każdą sekundą gęstnieć.

„Moja mała córeczka, tatuś już idzie, skarbie…”

Mamrotałem pod nosem, rozglądając się gorączkowo, podczas gdy ludzie zbierali się już na prz...