Rozdział 307

Perspektywa Theodora.

Gdy zobaczyłem, że jego poparzenia są już dokładnie pokryte maścią, cofnąłem się o krok.

– Co to, do cholery, miało być?

Zniszczyłeś projekt – warknąłem, a troska, którą miałem przed chwilą na twarzy, całkowicie ustąpiła miejsca wściekłości.

– Przepraszam… ja, ja nie chciałe...