Rozdział 323

Nie stanął.

Perspektywa Aarona

– Przepraszam… ja tylko… – urwałem w pół zdania, drapiąc się po karku. Zmarszczyłem brwi, próbując ogarnąć, dlaczego, do cholery, on wciąż siedzi mi w głowie.

– Zrobiłam coś nie tak? – zapytała znowu; jej brwi się ściągnęły, usta lekko się rozchyliły, a po twarzy pr...