Rozdział 324

Ocalony i sam.

Perspektywa Aarona.

Strzały ucichły nagle, a zaraz po nich rozległ się pisk opon, który z każdą sekundą coraz bardziej cichł w oddali.

Zamarłem, cały się trzęsąc w miejscu, w którym się skuliłem. Bałem się ruszyć. Bałem się nawet normalnie oddychać.

— Hej… jeśli mnie słyszysz, mo...