Rozdział 100

Dom tego popołudnia wydawał się podejrzanie cichy. Za cichy.

Może to był efekt bomby-widma sprzed dwóch dni. Albo ciężar nadziei, która najpierw buchnęła jak ogień na imieninach, a potem zgasła, kiedy policja potwierdziła, że w pudełku nie było żadnych odcisków palców, żadnych możliwych do namierze...