Rozdział 159

„Nie!” — krzyknął Jared, a w jego głosie było coś chropowatego, złamanego. To był dźwięk czystej, nieosłodzonej agonii: dźwięk faceta, który patrzy, jak cały jego wszechświat gaśnie w jedną sekundę.

Strzał odbił się echem od ceglanych ścian magazynów jak grzmot, ostry i ostateczny znak przestankowy...