Rozdział 161

Powrót do sali był jak przez mgłę: migające niebieskie koguty i zimny, metaliczny zapach krwi. Myla siedziała z tyłu ochroniarskiego SUV-a, a jej ciało trzęsło się tak mocno, że zęby dzwoniły jej jak w febrze. Wciąż odmawiała wyjazdu do szpitala. Odmawiała, żeby ratownicy medyczni w ogóle ją zabrali...