Rozdział 251

Kiedy ponownie otworzyła oczy, słońce już chyliło się ku horyzontowi, rozlewając po wodzie piękną, pomarańczową poświatę.

— Hej — przywitał ją cicho, delikatnie pomagając jej usiąść.

— Och… — wymamrotała sennie Myla, pocierając oczy. — To była jedna z najlepszych drzemek w moim życiu.

Beck złożył...