Rozdział 62

Godziny w poczekalni ciągnęły się jak w zawieszonym świecie — ani dzień, ani noc, tylko jednostajne buczenie maszyn, cichy szelest kroków pielęgniarek i ten tępy ból czekania, który uparcie nie chciał odpuścić. Odkąd chirurg wyszedł, Myla siedziała nieruchomo, a palce zaciskała na papierowym kubku p...