Rozdział 69

Poranne światło miękko wlało się do szpitalnej sali, łapiąc blady błękit ścian i srebrne barierki łóżka Haydena. Dzień zaczął się jak inne; cicho i powoli, a delikatny szum maszyn odmierzał czas jak metronom.

Ale coś w powietrzu było inne. Nadzieja krążyła gdzieś po kątach już od kilku dni — mała, ...