Rozdział 189

Rhea

Pożałowałam tego w chwili, gdy tamtego ranka Kael wyszedł do domu sam.

Przez więź — cienką i ostrożnie zdławioną, jak próbował ją utrzymać — wciąż mogłam czuć wszystko. Tłumienie. Powściągliwość. Gniew buzujący pod warstwami wojskowej dyscypliny. Rozczarowanie, które cięło głębiej niż jakieko...