Rozdział 48

Rhea

— Nie jestem smutna. — Mój głos był przytłumiony. — Ja po prostu…

— Przytłoczona? — Odsunął się, żeby na mnie spojrzeć. W jego oczach była łagodność. — Ja też. — Kciukiem obrysował moją dolną wargę. — Tak długo tego pragnąłem. Nawet kiedy nie rozumiałem, co czuję, mój wilk wiedział. Zawsze wi...