Rozdział 66

Rhea

Jakieś dziesięć minut później drzwi otworzyły się ponownie.

Wszedł Jax, a na jego twarzy malował się złożony wyraz — zagubienie, ciężar, ale też jakaś… ulga?

– I jak? – zapytałam nerwowo. – Co powiedział?

Jax usiadł przy łóżku i ujął moją dłoń.

– Twój brat… to dobry człowiek – powiedział p...