Rozdział 8

Rhea

Koszmar rozpadł się o ósmej rano.

Wstrząsnąłem prosto, serce uderzyło mi o żebra. Przez trzy sekundy nie wiedziałem, gdzie jestem - pokój był źle, powietrze źle pachniało, a fantomowe zęby wciąż płonęły mi na gardle. Moja ręka przyleciała do mojej szyi, palce znajdowały uniesioną bliznę, na k...