Rozdział 91

Rhea

Powietrze w pokoju jakby zamarło.

Oczy mamy powoli się rozszerzyły, jej dłoń wysunęła się z mojej, a całe ciało odchyliło się do tyłu, oparte o krzesło.

„Dwóch?” powtórzyła głosem pełnym niedowierzania. „Rhea, jesteś pewna?”

„Jestem pewna” — powiedziałam, a łzy zaczęły napływać mi do oczu. ...