Rozdział 105 105

„Zrobię to”.

Kończymy rozmowę, a ja opadam na łóżko z jękiem.

Szarpnę za dół mojej spandexowej koszulki i biorę głęboki wdech. To się uda. Nie dlatego, że to jakoś genialnie zaplanowałam, ani dlatego, że jestem jakąś wybitną szpieginią, tylko dlatego, że jeśli pójdzie źle, to niedługo mogę się zna...