Rozdział 123 123

Angelo staje w progu za moimi plecami, blady jak ściana. I aż mnie to bawi, że choć na odgłos strzałów nawet by nie mrugnął, to widok wątłej dziewczyny, której trzęsie się ciało obok kubka chińskiej zupki, rozwalił go od środka.

Odwracam się na pięcie, głos mi się łamie i wchodzi w histerię.

— Le...