Rozdział 126 126

Patrzę, jak Alexis wspina się po schodach — ramiona ma uniesione i spięte, jak żołnierz idący na bitwę — i po raz nie pierwszy, i na pewno nie ostatni, myślę sobie, że oddałbym nie wiem co, żeby umieć czytać jej w myślach.

Spotkanie ciągnie się dłużej, niż zakładałem, i kiedy w końcu wchodzę na gór...