Rozdział 14 14

Kiwam głową.

Zapada między nami długa cisza.

— Ten dyrektor wyglądał jak szczur, co? — komentuje Vito. Odsłania zęby, marszczy nos i robi minę jak gryzoń.

Odwracam wzrok, ale kącik ust drga mi lekko. Doceniam jego próby, żeby mnie rozweselić, tylko że to nic nie daje. Dzisiaj dałem ciała i będę t...