Rozdział 147 147

Pędzę do lustra w przedpokoju i oglądam się od stóp do głów. Ale się cieszę, że dziś rano jednak wzięłam prysznic. Siedzenie zamkniętej w czterech ścianach, bez niczego do roboty i z samymi ochroniarzami jako „towarzystwem”, sprawiało, że z każdym dniem coraz bardziej kusiła mnie wizja kiszenia się...