Rozdział 182 182

Jej oczy błyskają, jakby mnie prowokowała, żebym spróbował powiedzieć jej „nie” jeszcze raz. A ja mam na to ochotę. Mam ochotę kazać wywlec ją z tej rezydencji, gdyby trzeba było — z krzykiem, z kopaniem, z całym tym cyrkiem — bo jeśli tylko tak da się ją utrzymać, ją i dziecko, które nosi pod serce...