Rozdział 185 185

Śmieję się. – No to pięknie. Myślę, że czas, żebyś zrobił to, co wypada, i wręczył swój prezent. – Robię ręką znak do reszty facetów na zewnątrz, ostrzegając ich, żeby na moment się wstrzymali.

Dom wyciąga zawleczkę z granatu i ciska go w otwarte drzwi magazynu. Kucamy, dłonie na uszach. Wybuch o m...