Rozdział 42 42

Wychodzimy z pokoju na palcach i cicho domykamy drzwi. Idziemy w milczeniu do mojego gabinetu, ale w sekundę po tym, jak przekraczamy próg, Alexis odwraca się do mnie i przyciska płaskie dłonie do mojej klatki piersiowej.

— Gabriel — mówi. — Przepraszam, że grzebałam w twoim gabinecie, kiedy prosił...