Rozdział 67 67

Jakże łatwy koniec jak na tak podłego człowieka. Aż mnie korci, żeby się zastanowić, czy nie zlekceważyłem przeznaczenia. Czy tuż przede mną nie czai się jeszcze więcej mroku, gotowego wskoczyć mi na plecy wtedy, gdy najmniej się tego spodziewam.

Ale teraz nie mogę się tym martwić. Obraz mi ciemnie...