Rozdział 85 85

Trzaskam wieko jego laptopa i zapadam się w krześle naprzeciwko. „Z tego samego powodu chyba nie będę ci przypominać, że porywanie ludzi to średnio dżentelmeńska sprawa.”

Opiera się wygodniej, a jego warga drga ledwie zauważalnie, i przez sekundę myślę, że zaraz palnie coś o naszej nocnej schadzce,...