Rozdział 121

Perspektywa Cassiana

Potknąłem się, odchodząc od sypialni rodziców, a krzyki mamy wciąż dźwięczały mi w uszach.

„Wyjdź! Wyjdź!”

Nieznajomy — Raven, tak się przedstawił — patrzył, jak odchodzę, tymi niepokojącymi oczami. „Zajmę się nią” — powiedział głosem gładkim jak jedwab. Zbyt gładkim....