Rozdział 212

Cassian położył mnie delikatnie na łóżku, a jego lodowoniebieskie oczy zatrzymały się na mojej twarzy o ułamek sekundy za długo. Było w jego spojrzeniu coś — coś jednocześnie rozpaczliwego i czułego — co sprawiło, że ścisnęło mi się w piersi. Ale zanim zdążyłam zapytać, co to znaczy, cofnął się, rob...