Rozdział 219

Perspektywa Caspera

Znów walnąłem pięścią w ścianę, czując, jak tynk pęka pod kostkami. Ból był niczym — niczym — w porównaniu z agonią rozdzierającą mi klatkę piersiową.

— Nie może odejść! — wyrwało mi się, szorstko i rozpaczliwie. — Cassian, ona nie może—

— Musi. — Głos mojego brata był zim...