Rozdział 227

Punkt widzenia Cassiana

—Elowen... —wyszeptałem jej imię jak modlitwę, ale już jej nie było.

Drzwi zatrzasnęły się z ostatecznością, od której ścisnęło mnie w klatce. Mój wilk, Zero, poruszył się niespokojnie, wyczuwając to samo co ja — że właśnie popełniliśmy katastrofalny błąd.

*A jeśli ona ma ...