Rozdział 255

Perspektywa Elowen

Ronan pozwolił mi się wypłakać — cierpliwy i niewzruszony. Kiedy szloch wreszcie ucichł, przechodząc w czkawkę, odezwał się ponownie, a w jego głosie pojawiła się mroczna nuta, jakiej nigdy wcześniej u niego nie słyszałam.

— Wiesz — rzucił od niechcenia — jeśli byś chciała, mó...