rozdział 102

Perspektywa Tori:

Mikrofon wyślizgnął mi się z drżących palców.

Delikatny pomruk oczekiwania, który jeszcze przed chwilą wypełniał ogromną salę, zamienił się w zdezorientowany szmer. Nie mogłam się ruszyć.

Nie mogłam oddychać. Koszmar, przed którym uciekałam przez cztery lata, w końcu mnie dopad...