rozdział 152

Perspektywa Fiony:

Głos przeciął salę ceremonialną jak nóż jedwab.

Moje ramiona odruchowo zacisnęły się na dziecku. Szmer rozmów ucichł w jednej chwili, zastąpiony duszącą ciszą, od której puls zaczął mi dudnić w uszach.

W drzwiach stał mężczyzna — wysoki, potargany, dyszący, jakby przebiegł mara...