Rozdział 38

Perspektywa Lisy:

—to nie była niczyja wina, Lisa. Musimy to odpuścić — żywi muszą jakoś iść dalej — powiedział David, zmęczonym głosem, stojąc w naszym salonie.

Wpatrywałam się w niego. W tę wydmuszkę człowieka, którego kiedyś nazywałam mężem.

Jak on w ogóle śmie mówić mi, żebym „odpuściła”, kie...