Rozdział 112

Ostrze odsunęło się od piersi Laury. Krew skapnęła na kamienną posadzkę.

Kieran wytarł nóż do czysta. — Na razie wystarczy — powiedział. — Nie chcemy się spieszyć.

Głowa Laury zwiesiła się do przodu. Pęknięcie w jej więzi z Dantem pulsowało jak złamana kość.

— Moja kolej — odezwała się Elise.

Po...