Rozdział 124

Laura przycisnęła plecy do lodowatej ściany jaskini. Całe ciało trzęsło jej się jak liść na wietrze.

Jaskinia wydawała się teraz mniejsza. Jakby się na nią zaciskała. Jakby więziła ją razem z głosem, który nie chciał ucichnąć.

Nie możesz ze mną walczyć bez końca — szeptał w jej głowie głos Kierana...