Rozdział dziewiętnasty

Laura wciąż była przyciśnięta do zimnej kamiennej ściany, a jej oddech był szybki i nierówny. Serce nie chciało zwolnić. Słowa Dantego nadal dudniły jej w głowie, a jego obecność ciągnęła się za nią jak cień, którego nie potrafiła się pozbyć.

— Wszystko jest grą — powiedział. — A my dopiero zaczęli...