Rozdział dwudziesty szósty

Komnata ceremonialna była większa, niż Laura się spodziewała, z wysokim sufitem i oknami wpuszczającymi srebrzyste światło księżyca. Członkowie watahy stali pod ścianami, a na ich twarzach malowała się powaga i ciekawość. Selene stała bliżej przodu; jej srebrna suknia lśniła w półmroku jak płynny me...